Gastenboek

dialoog in de nacht
Het is een waar avontuur als we door de inktzwarte nacht naar de abdij Koningshoeve rijden. Bij de poort van de abdij aangekomen, heeft er zich al een groep mensen verzameld. Samen wachten we tot de poort geopend wordt. Er staat een stevige lauwwarme wind die eigenlijk niet past bij de tijd van het jaar. Behalve het gedempte stemgeluid van de deelnemers, is er een voortdurend geritsel van opwaaiende herfstbladeren. Om 4.15 wordt de poort geopend en de monnik nodigt ons uit om hem te volgen. bij het betreden van het klooster uit 1880 hebben we het gevoel terug te stappen in die tijd. In stilte lopen we door de duistere gangen en over de donkere trappen. In de voor ons beschikbare ruimte, herschikken we tafels en stoelen. Er staat lekkere, warme koffie en thee voor ons klaar. En heerlijke zelfgebakken cake. Na de kennismakingsronde gaan we samen in het 3 uur durende gesprek. We worden alleen nog maar herinnerd aan het begrip tijd door de heldere klanken van het klokkengelui. Wat ons samen raakt is het gevoel dat het allemaal minder wordt met onze samenleving, veroorzaakt door het schisma tussen 'wij'en 'zij'. Terwijl we juist moeten samenwerken voor een betere maatschappij waarin zeker plaats moet zijn voor religie en spiritualiteit.Bij de vraag wat onze droom voor de toekomst is, blijken dat geen imponerende, ontzagwekkende dromen te zijn, maar de droom van een duurzame relatie, van het verlangen naar een kind, van het behoud van de natuur, van het zoeken naar een nieuwe liefde. Eenvoudige dromen maar wel waar het uiteindelijke allemaal om draait!

In de druiligerige ochtendnevel verlaten we het klooster. Graag was ik nog wat langer gebleven maar ik kan terugkijken op een louterende, ispirerende dialoog. Een dialoog die uiteindelijk was zoals hij is bedoeld: respectvol naar elkaar luiteren.

Dag van de Dialoog 2010: Wereldpodium 3
Het was fantastisch!!!!! Dankjewel!!!! Ik kom morgenavond naar de afsluitende avond. Ik ben helemaal blij met zoveel contact. Wat is het fijn dat er naar je wordt geluisterd en dat je mag luisteren. En dan dromen, en dan nog de daad bij de droom voegen. Zaaaaaalig. Dankjulliewel!!!!

Hartelijke groet,

Connie de Vries

Dag van de Dialoog bij CZ, 4 november 2010
Het was een mooie dialoog. We gingen verrijkt de deur uit, met bevestigde, bijgestelde of met nieuwe inzichten.
Twee deelnemers moesten ons eigenlijk vrij kort na de aanvang verlaten, maar kozen er al snel voor om toch tot het eind te blijven. Prachtig om te zien dat jonge mensen zich al zoveel waardevolle inzichten en wijsheden eigen hebben gemaakt en open blijven staan voor bijstellingen en nieuwe inzichten. De andere kant ervan - de vaak heftige ervaringen die hiertoe hebben geleid - hebben zij openhartig gedeeld. Er was verbinding, iedereen voelde dat en ik ken eigenlijk geen mooier gevoel dan het verbindend gevoel. De verbinding met elkaar en de verbinding met jezelf.

Ik wens dat de olievlekwerking van dit waardevolle initiatief zich razendsnel mag uitbreiden over alle gemeenten.

Dag van de dialoog - De tijd ervaren écht n
Héérlijk om drie uur de tijd te hebben om rust en ruimte te ervaren om écht naar elkaar te luisteren
[Godelieve Engbersen, informatiespecialist-tafelorganisator van 4 tafels in het St. Elisabeth Ziekenhuis Tilburg].

Donderdag en vrijdag 4 en 5 november werd in Nederland de dag van de dialoog georganiseerd.
Ook het St. Elisabeth Ziekenhuis was actief betrokken bij deze dag. Nadat op 13 oktober een dertigtal gespreksleiders uit Tillburg en omstreken in het EZ aan de intensieve trainingsavond hebben deelgenomen, zijn er op 4 november aan een viertal dialoogtafels mooie intensieve gesprekken gevoerd.

Het doel van deze dag dag, die in veel verschillende steden in Nederland wordt georganiseerd, is het bevorderen van de maatschappelijke betrokkenheid.
‘Dat men met elkaar in gesprek blijft, ook al is men van totaal verschillende afkomst.’

Bij de opening van de dialoogtafel op het OOC, was de kriskras-reporter Pieter Bremer van Omroep Brabant Radio aanwezig.
Engbersen neemt met Bremer alvast een aantal gespreksregels door.
Bremer interviewt de aanwezige ROC-leerlingen. Bij zijn bezoek aan het ROC had hij gezien dat veel ROC-leerlingen ter voorbereiding al een werkstuk hebben gemaakt, waarin zij met met het thema ‘Verrassend raak! Wat raakt jou?’ aan de slag zijn geweest. Wat raakt hen? Politiek, discriminatie – dat waren thema’s die op het OOC aan de orde kwamen.

Nadat we deze reporter hebben uitgezwaaid, (hij was weer snel KrisKras verder), liepen de 7 deelnemers nieuwsgierig dnaar hún dialoogtafel, waarna het échte voorstelrondje kon beginnen.

Tilburg in Dialoog/ EZ in dialoog.
Sandra Pistorius, Communicatie trainer OOC, opent met het voorlezen van de gedragsregels, en vertelt hoe de middag zal gaan verlopen. Om alvast in de ‘luistermood’ te komen wordt het mooie gedicht ‘Luisteren’ voor-gelezen.

Na de kennismaking komen spontaan de ervaringen aan de hand van het thema: ‘Verrassend raak! Wat raakt jou?’ De evaluatie met de gespreksleiders en deelnemers leert ons dat er tijdens de dialoog mooie ervaringen met elkaar zijn gedeeld.
Betrokken en ook ontroerende verhalen. Sommige van de deelnemers zijn door een heel diep dal gegaan en vertellen daar op een open manier over. Men maakt elkaar deelgenoot.
Mooie ervaringen, maar zeker niet met die intentie verteld. Snel is er al sprake van een diepe verbintenis. Na een klein uurtje samen praten, lijkt het of men elkaar al heel lang kent. Hoewel voor de dialoogtafel 3 uur is gepland, vliegt de tijd om!!
Het doel van de ‘Dag van de Dialoog’ is zeker bereikt.
We hebben geluisterd naar elkaar, geleerd van elkaar en mensen leren kennen die we niet meer zullen vergeten..

Rian Huijsman, opleidingsfunctionaris, vertelt positief over het respect in de groep. Zo was er een wat oudere meneer (83 jaar) die vroeg of hij nog verder mocht vertellen, waarop de ROC studente hem antwoordde “ja hoor, ik ben een en al oor”. “Initiatief is waardevol”!
Heerlijk om drie uur de tijd te hebben om rust en ruimte te ervaren om écht naar elkaar te luisteren!

Herman Hoogstad, IC medewerker deelnemer, vertelt: “Een mooie ervaring rijker: zo kan ik mijn eerste deelname aan 'Tilburg in dialoog' het beste betitelen”. Met 8 onbekende mensen (van bijna 20 tot net 70) aan tafel, in een sfeer van onderling respect.
“We hadden een goed gesprek over ervaringen die ons persoonlijk raken.
Zo maar enkele van de ideeën/uitspraken die ik ter overdenking meegenomen heb:
- "een luisterend oor kan een ander soms meer helpen dan een goedbedoelde helpende hand"
- 'alleen ga je sneller, samen kom je verder': een mooi Afrikaans spreekwoord!
- "veel westerse mensen weten eigenlijk heel weinig van de Islam; in de levenshouding die de basis van de Islam vormt, zit zo veel goeds".
Volgend jaar doe ik weer mee!

Jullie ook?

Godelieve Engbersen, informatiespecialist.
Initiatiefnemer Dag van de dialoog ook in EZ.

DvD Tilburg 04-11-2010
Door de geweldige organisate en de voortdurende accurate en adequate update van Marieke Donders als coördinator voelde ik mij uitgenodigd voor deelname als gespreksbegeleider. Geweldige gastvrouw is Carla Nije van CZ. Ook de verzorging bij CZ was uitstekend. Als gespreksbeleider heb ik genoten van de open, respectvolle en betrokken luisterhouding van de deelnemers. Doordat de inbreng vanuit eigen ervaring en inzichten was, kwam men tot nieuwe inzichten, zo verklaarde zij. Het verschil met debatteren werd positief ervaren. De leeftijdsverschillen (16 tot 72 jr.), de diverse levensovertuigingen en emoties, werden door deze deelnemers inzet juist als uitnodigend en stimulerend ervaren. De positieve ervaring in deze neemt men als positieve levenshouding uit deze ervaring mee, zo verklaarde de deelnemers na afloop. Met dit positieve gevoel werd afgesloten. Geweldig!

Bedankt
Ik ben net terug van een geweldige ochtend met een indrukwekkend open dialoog. Het was prachtig. Wat is luisteren en gehoord worden toch waardevol.
Hartelijk dank aan de organisatie! Volgend jaar ben ik graag weer van de partij.

Dag van de Dialoog: een pracht ervaring!
Donderdag 5 november ging ik 's middags naar Huis van de Wereld aan de Spoorlaan in Tilburg voor een dialoog met mensen die ik niet ken. Een jaar geleden had ik gezegd "Wat is het nu daarvan? Een beetje in het luchtledige praten met mensen die je niet kent!". Het was echter een pracht ervaring!

Wat is er zo mooi aan? Het houdt je een spiegel voor. Want hoe vaak nemen wij nu de tijd om eens echt met iemand in gesprek te gaan en te luisteren naar wat hij/zij te zeggen heeft? We zijn dit helemaal niet meer gewend. Gevolg is ook dat je ziet dat het alle deelnemers echt raakt. Ieder op zijn eigen manier, maar we werden allemaal geraakt. En dat moment doet je beseffen (of bevestigt weer eens) waar het in het leven om gaat. Om onvoorwaardelijke liefde, van mens tot mens. Prachtig!

Dank aan de initiatiefnemers, aan iedereen betrokken bij de organisatie en vooral alle mensen die een dialoog hebben gevoerd. Voor het besef dat tijd niets waard is en het erom gaat wat je met die tijd doet.

Ik ben er volgend jaar zeker weer bij!

Hartelijke groet,
Rob van Tilburg

dag van de dialoog
In het Ronde tafel huis(Wagnerplein) waren twee tafels beschikbaar voor de dialoog. Ik was één van de gespreksleiders en had 7 gasten aan mijn tafel. Het begin was best wel spannend omdat Omroep Brabant bij ons was en wij dus even moesten starten en sluiten en zo op tv dat is natuurlijk spannend. Maar alles verliep harstikke goed, ik ben begonnen met het gedicht "luister"en daar was iedereen toch wel van onder de indruk. Er werd zelfs opgemerkt dat we daarover wel een hele ochtend konden praten.
Nadat de omroep weg was zijn we opnieuw gestart en dat verliep erg goed, iedereen deed mee en er werd erg goed naar elkaar geluisterd. Het onderwerp sprak mijn gasten erg aan omdat ieder wel iets in zijn leven had meegemaakt waarin het tegendeel was voorgevallen.
Er gingen zelfs stemmen op om zoiets maandelijks in het ronde Tafel huis op te zetten en daar heb ik wel begrip voor.Er zijn zoveel mensen die graag zouden hebben dat er iemand voor "hen zou gaan". Wij hebben uiteindelijk een uur langer met elkaar zitten praten, de afsluiting hebben wij samen met de gasten van de andere tafel gedaan, dit op verzoek van één van mijn tafelgasten. En dat was een erg goed idee.
Ik vond het erg leuk om hier aan meegewerkt te hebben, ook de organisatie was goed, wel verliepen de laatste dingen een beetje kort op elkaar
maar ja dat hoort er soms bij. Al met al een goed begin voor Tilburg om hieraan mee te doen.

na de dialoog....
Om ervaring op te doen als gespreksleider, had ik ervoor gekozen met een vriendengroepje de dialoog aan te gaan. Achteraf gezien had ik het minder spannend gevonden met juist onbekenden het gesprek aan te gaan. Het was misschien ook wel de spanning bij mij als gespreksleider dat de impact van wat gezegd werd tijdens het gesprek zelf niet helemaal tot me doordrong. Pas de volgende dag begon te leven wat er allemaal gezegd was. Mooi was dat ik ieders ervaringen nog heel goed voor de geest kon halen, en ook de gevoelens en gedachten die daarbij boven kwamen, zowel die van mij als van degene die vertelde. Bij mijn dagelijkse activiteiten denk ik nog regelmatig aan Gaan voor elkaar! De dialoog is in die zin niet opgehouden na het gesprek op 6 november.
Op deze plaats ook mijn complimenten voor de organisatie van de Dag van de Dialoog. Echt heel knap wat jullie neergezet hebben. Behalve de dag zelf vond ik ook de voorbereidende bijeenkomsten en gesprekstrainingen inspirerend en gezellig en er was mooi materiaal beschikbaar. Volgend jaar doe ik graag weer mee.

dag van de dialoog in het Elisabethziekenhuis
Wat impressies van Dag van de Dialoog donderdag 5 november in het Elisabethziekenuis:

Mensen kijken wat vreemd op als ze binnenkomen in de onderwijsruimte van het Skillslab in het Eliabethziekenhuis. Rondom de tafel staan 4 ziekenhuisbedden. Uiteraard liggen er geen patiënten in maar toch... Maar ja, we zijn tenslotte in een ziekenhuis.
Godelieve heeft heel goed voor ons gezorgd. Kannen koffie en thee staan klaar, ook koeken, lekkere chocolade en natuurlijk de toepasselijke bonbons van Dag van de Dialoog.
Wat onwennig zaten we bij elkaar. 8 mensen die elkaar niet kennen. Waar gaan we het over hebben?
Om klokslag 13.00 uur gaan we van start.
Ik steek twee kaarsjes aan (uiteraard elektrische) en lees een tekst voor van Huub Oosterhuis geïnspireerd op het Gelaat van de Ander van Levinas.
De toon is gezet.

Om er even in te komen gaan we het rijtje af als we het kennismakingsrondje doen. Er wordt al veel verteld. Bij het vertellen van ervaringen over het thema 'Gaan voor elkaar' komen de verhalen echt los. Prachtige, indrukwekkende maar ook navrante ervaringen.

Sonja die vertelt dat ze door persoonlijke omstandigheden een tijdje genoodzaakt is om op een vakantiepark te moeten wonen en daar een man ontmoet die er zowel financieel als persoonlijk zeer slecht aan toe is.
'Ik voelde gewoon dat ik die man moest helpen.Ik kon er niet omheen'
Sonja heeft de man geholpen, uit zijn diepe dal getrokken, daarbij haar eigen belangen terzijde geschoven. Hij verdween weer uit haar leven om laatst nog eens bij haar terug te komen om haar te bedanken: 'Je kunt je niet voorstellen wat je voor mij gedaan hebt. Zonder jou was ik er niet meer geweest'.

Jan gaat verder, neussonde in en zuurstoffles naast zijn stoel. Jan is COPD patient. Hij is er slecht aan toe en beseft dat goed, is er open over. Maar hij weet deze misere om te zetten in een positieve boodschap. Hij gaat, vergezeld van zijn zuurstoffles, middelbare scholen langs om zijn levensverhaal te vertellen. En ook om de jeugd te waarschuwen voor de gevolgen van het roken. Hij is het levend voorbeeld van de slechte invloed van het roken.
'Al stoppen er maar een of twee leerlingen per klas met roken, dan ben ik al tevreden'. Dit is zijn droom.

Ook Ans raakt ons met haar verhaal over haar leven met schildklierkanker. Ans geeft ook al haar energie aan allerlei projecten rondom kanker.
'Ik heb met de middag van de dialoog meegedaan om hier echt iets van te leren, zowel op persoonlijk vlak, maar ook ervaringen doorgeven aan mijn omgeving. De keuze twee jaar geleden om een web-log te openen is de beste zet geweest in mijn periode van ziek zijn. Ik heb hiermee veel mensen kunnen bereiken ook diegene die niet durfde te vragen hoe het met mij gaat en hoe mijn gevoelens waren tijden een behandeling. De web-log heeft mij gemaakt wie ik nu ben. Ik heb gedeeld, daardoor heb ik ontzettend veel begrip gekregen. Schildklierkanker is een relatief goed te genezen kanker, helaas is dat bij mij anders. Na drie jaar investeren in operatie en behandelingen ben ik nog steeds niet genezen. Ik heb nu een pauze ingelast, ik kies niet voor een behandeling, ik kies voor een studie. Of ik hier goed aandoe dat zal zijn tijd leren, maar een behandeling is momenteel geen optie. Ik ben te kwetsbaar waardoor ik niet positief kan denken. Ik wil meer dan die zieke moeder zijn, ik wil ook "GEWOON" kunnen leven!'.

Deze ervaringen maakten veel indruk. We hebben ze samen gedeeld, we hebben met elkaar gehuild maar ook gelachen.

Wat op mij persoonlijk het meeste indruk gemaakt heeft is dat 8 mensen, vreemden voor elkaar, na drie uur dialoog een hechte eenheid vormen.
Het Gelaat van die Ander, die middag, zullen we nooit meer vergeten!

Vriendelijke groet,

Ineke van Pelt
www.inekevanpelt.nl