Gastenboek

is jouw schol veilig ?
Geweld op Nederlandse scholen leidt zelden tot structurele aanpak, een slechte sfeer op school kan leiden tot agressie, ook tegen leraren. Het gebeurd jammer genoeg maar al te vaak in Nederland dat schooldirecties druk uitoefenen op leerlingen om maar géén aangiften te doen bij de politie als de leerling het slachtoffer is geworden van geweld op school. Dit kan echt niet ! Veel scholen in Nederland informeren de politie niet of niet correct als het gaat om geweld of drugs op school. Scholen zijn hierdoor een broeinest van toekomstig kwaad en problematiek geworden. De politie heeft een te afwachtende houding aangenomen hier in, waardoor zij haar positie op school heeft verzwakt. Crimminelen die met drugs, geweld, sex, en terreur recruiment te maken hebben zien de Nederlandse school als vruchtbaar werk gebied. SchoolGuard Nederland vindt dat dit niet kan. Samenwerking is noodzakkelijk.
Bedankt voor je aandacht.
SchoolGuard Nederland website: http://schoolguard.wordpress.com

Dag van de Dialoog: een pracht ervaring!
Donderdag 5 november ging ik 's middags naar Huis van de Wereld aan de Spoorlaan in Tilburg voor een dialoog met mensen die ik niet ken. Een jaar geleden had ik gezegd "Wat is het nu daarvan? Een beetje in het luchtledige praten met mensen die je niet kent!". Het was echter een pracht ervaring!

Wat is er zo mooi aan? Het houdt je een spiegel voor. Want hoe vaak nemen wij nu de tijd om eens echt met iemand in gesprek te gaan en te luisteren naar wat hij/zij te zeggen heeft? We zijn dit helemaal niet meer gewend. Gevolg is ook dat je ziet dat het alle deelnemers echt raakt. Ieder op zijn eigen manier, maar we werden allemaal geraakt. En dat moment doet je beseffen (of bevestigt weer eens) waar het in het leven om gaat. Om onvoorwaardelijke liefde, van mens tot mens. Prachtig!

Dank aan de initiatiefnemers, aan iedereen betrokken bij de organisatie en vooral alle mensen die een dialoog hebben gevoerd. Voor het besef dat tijd niets waard is en het erom gaat wat je met die tijd doet.

Ik ben er volgend jaar zeker weer bij!

Hartelijke groet,
Rob van Tilburg

dag van de dialoog
In het Ronde tafel huis(Wagnerplein) waren twee tafels beschikbaar voor de dialoog. Ik was één van de gespreksleiders en had 7 gasten aan mijn tafel. Het begin was best wel spannend omdat Omroep Brabant bij ons was en wij dus even moesten starten en sluiten en zo op tv dat is natuurlijk spannend. Maar alles verliep harstikke goed, ik ben begonnen met het gedicht "luister"en daar was iedereen toch wel van onder de indruk. Er werd zelfs opgemerkt dat we daarover wel een hele ochtend konden praten.
Nadat de omroep weg was zijn we opnieuw gestart en dat verliep erg goed, iedereen deed mee en er werd erg goed naar elkaar geluisterd. Het onderwerp sprak mijn gasten erg aan omdat ieder wel iets in zijn leven had meegemaakt waarin het tegendeel was voorgevallen.
Er gingen zelfs stemmen op om zoiets maandelijks in het ronde Tafel huis op te zetten en daar heb ik wel begrip voor.Er zijn zoveel mensen die graag zouden hebben dat er iemand voor "hen zou gaan". Wij hebben uiteindelijk een uur langer met elkaar zitten praten, de afsluiting hebben wij samen met de gasten van de andere tafel gedaan, dit op verzoek van één van mijn tafelgasten. En dat was een erg goed idee.
Ik vond het erg leuk om hier aan meegewerkt te hebben, ook de organisatie was goed, wel verliepen de laatste dingen een beetje kort op elkaar
maar ja dat hoort er soms bij. Al met al een goed begin voor Tilburg om hieraan mee te doen.

na de dialoog....
Om ervaring op te doen als gespreksleider, had ik ervoor gekozen met een vriendengroepje de dialoog aan te gaan. Achteraf gezien had ik het minder spannend gevonden met juist onbekenden het gesprek aan te gaan. Het was misschien ook wel de spanning bij mij als gespreksleider dat de impact van wat gezegd werd tijdens het gesprek zelf niet helemaal tot me doordrong. Pas de volgende dag begon te leven wat er allemaal gezegd was. Mooi was dat ik ieders ervaringen nog heel goed voor de geest kon halen, en ook de gevoelens en gedachten die daarbij boven kwamen, zowel die van mij als van degene die vertelde. Bij mijn dagelijkse activiteiten denk ik nog regelmatig aan Gaan voor elkaar! De dialoog is in die zin niet opgehouden na het gesprek op 6 november.
Op deze plaats ook mijn complimenten voor de organisatie van de Dag van de Dialoog. Echt heel knap wat jullie neergezet hebben. Behalve de dag zelf vond ik ook de voorbereidende bijeenkomsten en gesprekstrainingen inspirerend en gezellig en er was mooi materiaal beschikbaar. Volgend jaar doe ik graag weer mee.

dag van de dialoog in het Elisabethziekenhuis
Wat impressies van Dag van de Dialoog donderdag 5 november in het Elisabethziekenuis:

Mensen kijken wat vreemd op als ze binnenkomen in de onderwijsruimte van het Skillslab in het Eliabethziekenhuis. Rondom de tafel staan 4 ziekenhuisbedden. Uiteraard liggen er geen patiënten in maar toch... Maar ja, we zijn tenslotte in een ziekenhuis.
Godelieve heeft heel goed voor ons gezorgd. Kannen koffie en thee staan klaar, ook koeken, lekkere chocolade en natuurlijk de toepasselijke bonbons van Dag van de Dialoog.
Wat onwennig zaten we bij elkaar. 8 mensen die elkaar niet kennen. Waar gaan we het over hebben?
Om klokslag 13.00 uur gaan we van start.
Ik steek twee kaarsjes aan (uiteraard elektrische) en lees een tekst voor van Huub Oosterhuis geïnspireerd op het Gelaat van de Ander van Levinas.
De toon is gezet.

Om er even in te komen gaan we het rijtje af als we het kennismakingsrondje doen. Er wordt al veel verteld. Bij het vertellen van ervaringen over het thema 'Gaan voor elkaar' komen de verhalen echt los. Prachtige, indrukwekkende maar ook navrante ervaringen.

Sonja die vertelt dat ze door persoonlijke omstandigheden een tijdje genoodzaakt is om op een vakantiepark te moeten wonen en daar een man ontmoet die er zowel financieel als persoonlijk zeer slecht aan toe is.
'Ik voelde gewoon dat ik die man moest helpen.Ik kon er niet omheen'
Sonja heeft de man geholpen, uit zijn diepe dal getrokken, daarbij haar eigen belangen terzijde geschoven. Hij verdween weer uit haar leven om laatst nog eens bij haar terug te komen om haar te bedanken: 'Je kunt je niet voorstellen wat je voor mij gedaan hebt. Zonder jou was ik er niet meer geweest'.

Jan gaat verder, neussonde in en zuurstoffles naast zijn stoel. Jan is COPD patient. Hij is er slecht aan toe en beseft dat goed, is er open over. Maar hij weet deze misere om te zetten in een positieve boodschap. Hij gaat, vergezeld van zijn zuurstoffles, middelbare scholen langs om zijn levensverhaal te vertellen. En ook om de jeugd te waarschuwen voor de gevolgen van het roken. Hij is het levend voorbeeld van de slechte invloed van het roken.
'Al stoppen er maar een of twee leerlingen per klas met roken, dan ben ik al tevreden'. Dit is zijn droom.

Ook Ans raakt ons met haar verhaal over haar leven met schildklierkanker. Ans geeft ook al haar energie aan allerlei projecten rondom kanker.
'Ik heb met de middag van de dialoog meegedaan om hier echt iets van te leren, zowel op persoonlijk vlak, maar ook ervaringen doorgeven aan mijn omgeving. De keuze twee jaar geleden om een web-log te openen is de beste zet geweest in mijn periode van ziek zijn. Ik heb hiermee veel mensen kunnen bereiken ook diegene die niet durfde te vragen hoe het met mij gaat en hoe mijn gevoelens waren tijden een behandeling. De web-log heeft mij gemaakt wie ik nu ben. Ik heb gedeeld, daardoor heb ik ontzettend veel begrip gekregen. Schildklierkanker is een relatief goed te genezen kanker, helaas is dat bij mij anders. Na drie jaar investeren in operatie en behandelingen ben ik nog steeds niet genezen. Ik heb nu een pauze ingelast, ik kies niet voor een behandeling, ik kies voor een studie. Of ik hier goed aandoe dat zal zijn tijd leren, maar een behandeling is momenteel geen optie. Ik ben te kwetsbaar waardoor ik niet positief kan denken. Ik wil meer dan die zieke moeder zijn, ik wil ook "GEWOON" kunnen leven!'.

Deze ervaringen maakten veel indruk. We hebben ze samen gedeeld, we hebben met elkaar gehuild maar ook gelachen.

Wat op mij persoonlijk het meeste indruk gemaakt heeft is dat 8 mensen, vreemden voor elkaar, na drie uur dialoog een hechte eenheid vormen.
Het Gelaat van die Ander, die middag, zullen we nooit meer vergeten!

Vriendelijke groet,

Ineke van Pelt
www.inekevanpelt.nl

Terugkijken op de Dag van de Dialoog
'De tijd vloog voorbij. 7 deelnemers waren zeer gemotiveerd om naar elkaar te luisteren, en de tijd te nemen voor ieders inbreng. In het begin vroeg ik vooral het gesprek met elkaar aan te gaan. We zijn lang stil blijven staan bij de 'ervaringenronde', en aan het eind waren er zeer persoonlijke verhalen. De ouderen wilden vooral van de jongeren weten wat ze van het thema vonden, maar andersom wilden zij juist de verhalen van de volwassenen horen! Het viel me op dat de meesten door hun persoonlijke ervaringen (door ziekte, drugs, burnout of andere omstandigheden) geleerd hadden om meer voor de ander klaar te staan, eerlijk en open te zijn en zo 'voor elkaar te gaan'. Door de dialoog heb in korte tijd veel gehoord en daardoor voel ik me gesterkt om meer te zeggen en te doen wat ik belangrijk vind. Dat is wat mij betreft een belangrijke meerwaarde van de dialoog (I. Lamers)'

Jong en oud samen in gesprek bij het Willem II stadion, met oprechte interesse in elkaar. Twee studenten van het ROC luisterden geboeid naar verhalen en ervaringen van drie oudere inwoners. Mensen die in de afgelopen 80 jaar veel veranderingen hebben gezien en geïnteresseerd blijven in de belevingen en verwachtigen van hun jeugdige medebewoners. Belevingen en verwachtingen lopen uiteen. Maar samen is men het er grondig over eens dat een open dialoog de basis is voor een prettiger Tilburg!

Een dialoogtafel ....Huize Mater Misericordiae
"Na een kennismaking over met wie zitten we aan tafel en wat is de bedoeling, was de kennismaking er één waarbij "gaan voor elkaar" een goed beeld gaf van wat de deelnemers wilden laten zien en waar ze over met elkaar in gesprek wilden.
De ervaringen, die zo verschillend leken, bleken ook zo verrassend veel overeenkomst te laten zien. Het taartje werd door ieder genoten en gelachen om de inspanning die ieder deed om op het juiste moment een hap te kunnen nemen. Er was immers zoveel te luisteren naar elkaar.
De wensen en dromen waren voor ieder even een moment van bezinnen. De hartige hapjes, van lekkere hollandse garnaaltjes tot een mooi carpacio hapje ondersteunden dit moment. En daarna, na een voorzichtige eerste droom bleken er prachtige dromen in ieder te zijn. Voor de een was de weg naar realisatie een wat langere dan voor de ander. Aan het eind van de bijeenkomst was toch een ieder op zijn eigen wijze van plan op "pad" te gaan.
Vijf november 2009 een middag van luisteren en gehoord worden, van bezinning en plannen maken, van heel betrokken zijn op elkaar en gewoon veel plezier hebben. Het kon echt allemaal samen in één middag.
Per slot was het ook die middag een echt "GAAN VOOR ELKAAR !".